Rdza buraka jest chorobą grzybową objawiającą się występowaniem licznych, drobnych, rdzawobrunatnych skupień zarodników (urediniów) na obu stronach liści. Patogen rozprzestrzenia się poprzez zarodniki konidialne przenoszone przez wiatr, co umożliwia szybką infekcję sąsiednich roślin przy wysokiej wilgotności powietrza. Silne porażenie prowadzi do przedwczesnego zasychania liści, co ogranicza proces fotosyntezy i znacząco wpływa na masę korzenia oraz zawartość cukru. Choroba ta pojawia się zazwyczaj w drugiej połowie okresu wegetacyjnego i choć rzadko powoduje katastrofalne straty, może istotnie obniżyć jakość plonu.