Skrzypionki zbożowe to chrząszcze, których larwy i osobniki dorosłe żerują na liściach zbóż, wygryzając w nich podłużne paski między nerwami. Uszkodzenia te drastycznie ograniczają powierzchnię asymilacyjną roślin, co przy silnym porażeniu prowadzi do przedwczesnego zamierania liści i znaczącego obniżenia plonu ziarna. Szkodniki te rozprzestrzeniają się aktywnie poprzez loty dorosłych chrząszczy, a ich liczebność jest silnie uzależniona od warunków pogodowych w okresie wiosennym. Zagrożenie jest szczególnie dotkliwe w fazie wyrastania źdźbła i kłoszenia, kiedy to utrata tkanki liściowej wpływa bezpośrednio na procesy nalewania ziarna.