Gleba bielicowa gruntowo-glejowa zajmuje ok. 3% użytków rolnych Polski. Charakteryzuje się wyraźnym poziomem bielicowym (E) o niskiej zawartości próchnicy i koloidów mineralnych oraz górnym poziomem glejowym o szaro-zielonym zabarwieniu i przepięciu struktury. Potencjał produkcyjny jest niski: szybko wypłukuje się azot, fosfor i potas, a w okresach opadowych występują niedotlenienia korzeni. Kluczowe ograniczenia to wysoki poziom wód gruntowych (0,3–0,8 m), słaba przepuszczalność warstwy glejowej oraz niska odporność na ugniatanie.