Gleby te wykazują dużą zmienność właściwości fizycznych wynikającą ze specyfiki przemieszczonych utworów geologicznych (często neogenicznych iłów, piasków lub glin). Ze względu na brak naturalnej struktury glebowej i często wysoką zawartość węglanów lub siarczanów, ich potencjał produkcyjny jest początkowo niski i wymaga intensywnych zabiegów melioracyjnych oraz nawozowych. Kluczowymi ograniczeniami są skłonność do nadmiernego zagęszczania, niestabilne stosunki wodne oraz ryzyko zasolenia w przypadku obecności pirytów.