Histomonas meleagridis wywołuje histomonozę indyków, chorobę jelitowo-wątrobową o wysokiej śmiertelności u indyków. W Polsce występuje sporadycznie, najczęściej w gospodarstwach trzodycielnych prowadzonych w warunkach intensywnych, szczególnie w centralnych i południowych regionach. Straty ekonomiczne związane z chorobą sięgają kilku milionów złotych rocznie, głównie przez zwiększoną mortalność (do 15 %) i spadek przyrostu masy. Pasożyt jest obligatnym endopasożytem indyków (główny żywiciel), a dżdżownice pełnią rolę żywiciela pośredniego; nie stanowi zagrożenia zoonotycznego dla ludzi.