Chorioptes bovis to obligatoryjny, stały ektopasożyt żyjący na powierzchni skóry, głównie w okolicach pęcin, nasady ogona i wymienia u bydła, koni oraz małych przeżuwaczy. W warunkach polskich występuje powszechnie w hodowlach oborowych, prowadząc do chorioptozy charakteryzującej się świądem, wysiękowym zapaleniem skóry i powstawaniem strupów. Pasożyt ten nie jest uważany za istotną zoonozę, jednak powoduje wymierne straty ekonomiczne poprzez obniżenie dobrostanu zwierząt, spadek produkcji mleka oraz utrudnienia w zarządzaniu stadem; straty szacuje się na 2-5% obniżenia wydajności w zainfekowanych grupach.