Komary z rodzajów Culex i Aedes są obligatoryjnymi, czasowymi ektopasożytami krwiopijnymi, o kluczowym znaczeniu jako biologiczne wektory patogenów (np. Dirofilaria spp., wirus West Nile) w Polsce. Powodują u zwierząt gospodarskich i towarzyszących silny niepokój, stres, alergiczne reakcje skórne oraz znaczące spadki wydajności produkcyjnej wskutek ciągłych ataków w sezonie letnim. Gatunki te wykazują duży potencjał zoonotyczny, przenosząc groźne dla ludzi wirusy i nicienie, a ich zwalczanie jest wyzwaniem środowiskowym wymagającym integrowanych metod kontroli populacji.